صفحهی پاره
دیدم که مردهها دوباره میمیرند،
خوابیده بر دریاها
دیدم که مردگان پلی ساختهاند
اگر میگذشتی
تا ابد از پیات میآمدم
میان دو آتش، میان دو هیمه
امپراتوریِ توفان و صخرههاست
مستیِ زهرِ آماده
در جامِ شرابِ ماهیان و پرستوها
اگر گذر میکردی، طرحِ گامهای تو میشدم
لجاجت اسرارآمیز رشتهها
و هرچه زمان لازم بود،
میگذاشتم تا جاودان کنم چهرهی تو را
روزها از نهایتِ صداهای سکوت، شماره میشوند
سپس همهچیز تاریکیست
دیدم که مردگان با سینههای ما نفس میکشند
و دریای بالای سرشان
سخت تنگ میکند نفسهایشان را
حال آنکه تو بهجای هر دکل
داربستی برافراشتی
از صفحههای پاره پاره از صبر
ادمون ژابس
ترجمه: سارا سمیعی
