گشت‌وگذار

گردشگری هستم

در زندگی خود

زل زده‌ام به شکل غریب گل‌ها

انگار نه انگار

خودم آن‌ها را کاشته‌ام؛

طنابی مخملین و نامرئی

منعم می‌کند

از ورود به اتاق نیمه‌روشن بچه‌ها.

پیراهن‌های آویخته در کمد لباس من

از آن زن دیگری است،

گرچه این منم که پنهان می‌شوم

در پس تار و پود ابریشمی‌شان.

مرد خفته در بسترم هم

در تاریکی

مرا بهتر می‌شناسد.

 

برگردان: آزاده کامیار

🔻🔻🔻🔻🔻🔻

لیندا پاستان شاعر آمریکایی بود که بیشتر به خاطر شعرهای کوتاه، دقیق و تأمل‌برانگیزش درباره‌ی زندگی روزمره، خانواده، عشق، پیری، فقدان و مرگ شناخته می‌شود. او در سال ۱۹۳۲ در نیویورک به دنیا آمد و بین سال‌های ۱۹۹۱ تا ۱۹۹۵ به عنوان نمایندهٔ رسمی شعر ایالت مریلند فعالیت کرد؛ سمتی افتخاری که به شاعران برجسته برای ترویج شعر و مشارکت در فعالیت‌های فرهنگی داده می‌شود. شعرهای او با زبانی ساده اما عمیق، اضطراب‌ها و احساسات پنهان در زندگی عادی را روایت می‌کنند. از مهم‌ترین مجموعه‌هایش می‌توان به «پنج مرحلهٔ سوگ»، «بی‌خوابی» و «سبک‌بار سفر کردن» اشاره کرد. پاستان در سال ۲۰۲۳ درگذشت و از چهره‌های مهم شعر معاصر آمریکا به شمار می‌رود.

 

📚سایه‌ها، خانه‌ی ادبیات معاصر

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *