من زیبایم، ای میرندگان!

چون رؤیای خاره‌ای

و سینه‌ی من که هر کسی به نوبه‌ی خود بر آن سر کوفته

برای آن است که به شاعر الهام کند عشقی را

که جاودانی و گنگ است مانند جماد

 

چون سیمرغی معمایی در سپهر می‌خرامم

دلی از برف دارم و سپیدی قو!

از حرکت که وزن‌ها را جابه‌جا می‌کند بیزارم

و نه هرگز می‌گریم

و نه هرگز می‌خندم

 

شاعران در برابر شیوه‌های شگرف من

که گویی از رفیع‌ترین قصور به عاریت گرفته‌ام

روزگار خود را در تفحص‌هایی مرارت‌بار سپری خواهند کرد

 

چرا که برای افسون کردن این دلدادگان رام

مرا آینه‌های صافی است که همه‌چیز را زیباتر جلوه می‌دهد:

چشمان من

چشمان درشت من که پرتو جاودانی دارند

 

برگردان: محمدعلی اسلامی ندوشن

🔻🔻🔻🔻🔻🔻

شارل بودلر (Charles Baudelaire، ۱۸۲۱–۱۸۶۷) شاعر، منتقد هنری و مترجم فرانسوی و از مهم‌ترین چهره‌های شعر مدرن بود. او در پاریس به دنیا آمد و زندگی پرآشوبی داشت؛ از جوانی با خانواده، مشکلات مالی و بیماری درگیر بود و بخش بزرگی از عمرش را در بدهکاری گذراند. مشهورترین اثرش، مجموعه‌شعر «گل‌های شر» (Les Fleurs du mal)، در سال ۱۸۵۷ منتشر شد و به‌دلیل پرداختن صریح به اروتیسم، مرگ، فساد و ملال شهری جنجال بزرگی به پا کرد؛ شش شعر کتاب نیز به حکم دادگاه ممنوع شدند. بودلر از نخستین شاعرانی بود که تجربه‌ی زندگی مدرن و کلان‌شهر، تنهایی، ملال و زیباییِ نهفته در زشتی را وارد شعر کرد و تأثیر عمیقی بر سمبولیسم و شاعرانی چون مالارمه، ورلن و رمبو گذاشت. او همچنین از مترجمان مهم آثار ادگار آلن پو به زبان فرانسوی بود. بودلر در ۴۶ سالگی درگذشت.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *