بهکارگیری پست مدرنیسم: بازی روایی در «نیمهشب در پاریس» وودی آلن
بهکارگیری پستمدرنیسم: بازی روایی در «نیمهشب در پاریس» وودی آلن روپشا موکرجی دانشگاه پرزیدنسی، کلکته، هند ترجمه به فارسی: عاطفه اسدی چکیده این مقاله به این پرسش میپردازد که چه چیزی یک فیلم را پستمدرن میکند و آیا فرم و محتوا یا به عبارت دیگر، تکنیکهای پستمدرن و ساختار روایی فیلم، ناگزیر از هم فاصله […]
شعری از آنیسا معظمی
پایان یک مسافر تنها بود با کولهپشتی تو به راه افتاد من اشکهای مختصری بودم لبهای کوچکم به گناه افتاد بوسیدمت دو مرتبه در باران نمنم به رویداد تو خندیدم آهسته اشک میشدم و پرسید: «آیا زمین به فکر خیانت نیست؟!» -ابری که خشک بود و نمیبارید- با چند قارقار گذشت آبان چشمم […]
شعری از سمیه فخرالدین
کاش میشد بهجای دلتنگی مرگ یک شب مرا بغل میکرد گور تاریک، آرزوها را… در هجوم سکوت حل میکرد چکچک قطرههای بارانم سیل غم را بگو کجا ببرم؟ اشکهایم به وسعت دریا وقت رفتن چه آمده به سرم؟ میخورد بغضها، گلویم را لب گشوده دهانِ خاموشم زندهام لابهلای خاطرهها بدتر از مردهها، فراموشم […]
شعری از آرتین ذاکری
بر بام شهر مه و ضجّههای گمشده پیچیده در گلوی شبِ بیستاره فانوسهای شکستهی بیاباننشینان آوارگان باد خاکستر نامهای فروریخته بر سنگفرش حافظه خاموش منشینید و برآیید از پرتگاههای کبود سحر بنگرید از پرتگاههای کبود سحر بنگرید آنجا که باغبانان کور ریشه را به تیغ سپردند و بر شاخههای سترون پرندگان آهنین نشاندند […]
