اولین خاطره

 

زمانی دراز پیش از این

من زخمی شده بودم

اما زندگی کردم

زندگی کردم تا از خودم انتقام بگیرم

در برابر پدرم، نه!

در برابر آنچه که من بودم

از ابتدای هستی‌ام

در کودکی

فکر می‌کردم

که درد یعنی اینکه

من را دوست نداشته باشند

یعنی اینکه من دیگران را دوست داشته باشم

 

لوئیز گلوک

برگردان: رزا جمالی

🔻🔻🔻🔻🔻🔻

📎 لوئیز گلوک (۱۹۴۳–۲۰۲۳) از برجسته‌ترین شاعران معاصر آمریکا بود که با زبانی ساده و در عین حال عمیق، به موضوعاتی چون فقدان، تنهایی و هویت می‌پرداخت.

او در سال ۲۰۲۰ به دلیل صدای شاعرانه‌ی منحصربه‌فردش که تجربه‌های فردی را به تجربه‌ای جهانی بدل می‌کند، برنده‌ی جایزه‌ی نوبل ادبیات شد.

او سال‌ها در دانشگاه‌هایی چون ییل به تدریس شعر و نویسندگی خلاق پرداخت و تأثیر عمیقی بر نسل‌های بعدی شاعران گذاشت.

از مهم‌ترین کتاب‌هایش می‌توان به «زنبق وحشی»، «آرارات»، «آشیل پیروزمند» و «هفت عصر» اشاره کرد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *