جنبش «زن، زندگی، آزادی» و صدای رسای هنرمندانی که در آن روزها همراه مردم ایران شدند، انگیزهی ما برای ساختن این شماره بود؛ شمارهای که به «ادبیات اعتراضی» اختصاص دارد. در این ویژهنامه تنها به شعر معاصر پرداختهایم و برای حفاظت از هنرمندانی که در ایران زندگی میکنند، آثار شاعران درگذشته را برگزیدهایم. همین معیارها نیز باعث شد از میان صدها شاعر معترض تنها حدود صد نفر انتخاب شوند تا نتیجه، پروژهای باشد در توان یک گروه کوچک که سالهاست این نشریه را بدون هیچ چشمداشتی منتشر میکند.
باوجود همهی محدودیتها و دشواریها، این شماره تلاشی است برای ثبت بخشی از حافظهی جمعی و پاسداشت هنرمندانی که با شعرشان فریاد زدند «نه!». این انتخابها ارزشگذاری نیست، بلکه ادای دینی است به شاعرانی که امروز در کنار ما نیستند اما در روزگاری نهچندان دور با تمام وجود در برابر سرکوب ایستادند. امیدواریم این مجموعه فرصتی باشد برای خواندن دوبارهی این صداها و یادآوری اینکه ادبیات اعتراضی هنوز زنده است و در دل ما ادامه دارد.
برای دانلود این گاهنامه، روی لینک زیر کلیک کنید:
شمارهی ۸، «نَه!»، ویژهنامهی شعر اعتراضی
شمارههای قبلی گاهنامه:
شمارهی ۷، «خخخ»، ویژهنامهی طنز
شمارهی ۶، «تشدید»، ویژهنامهی تشدید
شمارهی ۵، «دال»، ویژهنامهی ادبیات و عکس
شمارهی ۴، «ژ»، گلچینی از شعر و داستان معاصر
شمارهی ۳، «لاف»، ویژهنامهی ادبیات و علم
شمارهی ۲، «جیم»، ویژهنامهی جدول
شمارهی ۱، «میم»، ویژهنامهی مهدی موسوی
توجه و وتاسی به ادبیات معاصر در همه عرصه های آن که شما دی به آن داده اید و ساعی هستید یکی از بهترین راه های رسیدن به کمال است کمالی که امید داریم ما را به موقعیتی نزدیک کند تا هم نگاهمان ، هم قلممان و هم اندیشه هایمان فریادی برای خوب گفتن و خوب فهمیدن باشد تلاشتان را ارج مینهم موید باشید